"Het is het begin van een nieuw leven" — Renate en Richard over de keuze voor een maagoperatie

Voor Renate begon het nadenken over een bariatrische operatie al zo'n twee jaar geleden. Het was geen beslissing die ze over een nacht ijs nam. Ze had al leefstijl coaching gevolgd, meerdere diëtistes geprobeerd en verschillende diëten uitgeprobeerd — van koolhydraatarm tot andere methodes. "Als je koolhydraatarm eet, heeft dat wel effect. Maar op een gegeven moment ga je die aardappel toch missen. Het is niet iets wat je kan volhouden."

Uiteindelijk was het een gesprek met haar huisarts dat de doorslag gaf. "Ik weet niet meer wat ik nog meer moet doen. Verwijs me maar door." En zo rolde ze het officiële traject in.

Dat Renate de stap durfde te zetten, heeft ook te maken met Richard, die in september 2022 zijn mini-gastric bypass onderging en sindsdien zo'n 60 kilo is afgevallen. "We hebben er al heel vroeg samen over gepraat," vertelt hij. "Dan kun je elkaar ook meenemen in informatie."

Voor hem was de operatie medisch gezien noodzakelijk. Zijn nierfunctie was teruggelopen tot 38 procent — hij zat tegen een nierdialyse aan. Na de operatie herstelde zijn nierfunctie naar bijna 60 procent. "Een nier kan zichzelf niet herstellen," zei de nefroloog (nierspecialist) destijds. "Maar bij mij is het toch gebeurd. Ik ben elke dag blij dat ik die keuze heb gemaakt."

Beide collega's zijn het erover eens: de operatie is slechts een middel. De echte verandering begint in je hoofd.

"Uiteindelijk draait het allemaal tussen de oren," zegt hij. "Als jij het echt wil en je kan dat ook omzetten — dan voelt dat goed." Tijdens de coronaperiode, toen zijn operatie werd uitgesteld, besloot hij zelf al aan de slag te gaan. Hij stopte met drinken, bewoog meer en viel bijna 20 kilo af. "Ik dacht: dan ga ik zelf maar even aan de slag met wat ik kan doen."

Renate herkent dit. Ze zag het ook op een vakantie in Frankrijk, toen ze een wandeling in de bergen niet kon bijhouden en haar kinderen haar aanmoedigden. "Ze doen dat met een glimlach, maar het steekt je toch. Dat was voor mij het moment waarop ik zei: nu wil ik ook iets anders."

Renate is blij met het uitgebreide voor- en natraject dat het CON biedt. Ze hoorde van familieleden in een andere regio dat die gewoon geopereerd werden — zonder enige begeleiding. "Ik denk dat ik dat niet zou kunnen. Je wilt toch met lotgenoten je ervaringen delen, van elkaar leren."

Richard beaamt dit. Hij herinnert zich hoe waardevol de groepssessies waren, ook al was er soms wat gemor over de frequentie."Maar ik heb het altijd als prettig ervaren. Niemand weet van tevoren wat er gaat gebeuren. En iedereen benadert het vanuit zijn eigen gevoel, zijn eigen leven. Dat maakt die gesprekken zo waardevol."

Renate ervaart veel steun vanuit haar werk en thuis."Ik heb eigenlijk helemaal geen enkele negatieve reactie gehad. Het wordt gewoon omarmd." Haar kinderen (15 en 12 jaar) doen er soms lacherig over — "Straks mis ik jouw kussentje!" — maar ook dat geeft haar een warm gevoel. "Dat het wordt geaccepteerd, ook door mijn man en de rest van de familie."

Haar collega herkent dit maar al te goed. In zijn groepssessies zat ook een vrouw die juist veel negatieve reacties thuis ervoer."Ik herkende me daar helemaal niet in. Ik ben altijd open geweest. Er zit iets achter en ik wil het oplossen. En ik heb de kans om dat te doen.Punt."

Nu, bijna vier jaar na zijn operatie, is zijn leven merkbaar veranderd. Hij eet van een ontbijtbordje in plaats van een groot bord. Hij neemt de trap — zes verdiepingen, twee treden tegelijk — waar hij vroeger al buiten adem was bij de eerste paar. Hij geniet nog steeds van uit eten gaan, maar bestelt een klein stukje vlees en laat de rest staan. "Ik mis het ook niet, al dat grote eten. Het mondgevoel, even een smaakje, dat is genoeg."

Zijn oude broek (maat 40) naast zijn nieuwe (maat 30) legt hij soms naast elkaar. Vijftien centimeter verschil.

Op de vraag om drie tips voor Renate — voor nu, voor de operatie en daarna — denkt hij even na:

1. Echt willen is kunnen. "De mindset is het allerbelangrijkste. Als je het echt wil, dan kan het ook. Dat is niet alleen een kreet, dat heb ik zelf ervaren."

2. Neem je familie mee in het verhaal. "Blijf met elkaar goed praten over waar je voor staat en wat de operatie voor effect kan hebben op je gezin. Dat is cruciaal."

3. Geniet van de keuze die je hebt gemaakt. "Je hebt een keuze gemaakt, dat gaat helemaal goed komen. Geniet daar ook van. Het is het begin van een nieuw leven. Pak hem 100% mee.

Renate knikt. Ze heeft de pre-operatieve screening al achter de rug en wacht nu op de leefstijlbijeenkomst en de definitieve oproep. Aan haar jas — al jaren niet gedragen — hangt een droom. "Die blijft hangen," zegt ze. "Die wil ik weer aan."

(op 1 april 2026 heeft Renate haar maagverkleinde operatie gehad. Het begin van een nieuw leven!)